"Η ιστοσελίδα Wikileaks.org ανάρτησε ένα βίντεο την 06/04/2010 από επιδρομή αμερικανικού ελικοπτέρου στη Βαγδάτη, πριν από τρία χρόνια, που προκάλεσε το θάνατο πολλών Ιρακινών, ανάμεσα στους οποίους και 2 δημοσιογράφοι του διεθνούς πρακτορείο ειδήσεων Reuters.
O Bradley Manning, ο οποίος υπηρέτησε στο Ιράκ ως αναλυτής πληροφοριών, τελεί υπό κράτηση χωρίς να του έχουν απαγγελθεί κατηγορίες εδώ και τρεις εβδομάδες. Το Wikileaks από την πλευρά του δηλώνει ότι δεν γνωρίζει αν είναι πράγματι ο κ. Manning, αυτός που έδωσε τα ντοκουμέντα στην ιστοσελίδα αφού το Wikileaks δεν τηρεί αρχείο των προσώπων που έρχονται σε επαφή μαζί του."
απο tvxs.gr.
Από τη μεριά μου:
Εντύπωση μου κάνει να βλέπω τις σύγχρονες μεθόδους μάχης τύπου "videogame".
-Τα πολύ αποτελεσματικά οπλικά συστήματα. Πες αυτό το ξέραμε.
-Το live video feed. Καθαρή, σταθερή εικόνα, καλή ανάλυση. Πολύ ποιοτικό.
-Την καθαρή ενδοεπικοινωνία αρχηγείου-ελικοπτέρων. Άμεση, χωρίς παράσιτα.
Τον επαγγελματισμό με τον οποίο μεθοδεύουν τη δουλειά του πολέμου.
-Δείχνει πειθαρχία και εκπαίδευση το "request permission to engage targets", αφού έχεις περιγράψει την απειλή.
-Live και συνεχείς ενημερώσεις της θέσης, του αριθμού και της κατάστασης του εχθρού.
- Χειρουργικό "clear" για συγχρονισμό, κατά το πυρ και το πέρας του.
Όλες αυτές οι λεπτομέρειες της επιχείρησης και πολλές άλλες, συνοψίζονται σε δύο λέξεις:
Είναι γαμάτα.
Και πίσω από την τεχνολογία και την μελετημένη μεθοδολογία, βρίσκονται οι στρατιώτες.
Κάποιες φράσεις που μου έμειναν:
"-Nice shooting. -Thanks." >>
"-All you have to do is pick up a gun." >>
"-I think they just run over a body!" >>
"-Its their fault for bringing their children into battle." >>
Κατά την συνομιλία υπάρχει εμπιστοσύνη μεταξύ του παρατηρητή και του αρχηγείου που δίνει το ΟΚ. Κανένας ενδοιασμός στους στρατιώτες. Λήψη πρωτοβουλιών, κλίμα συνεργασίας.
Γενικά είναι αυτό που λέμε αμερικανική πολεμική μηχανή.
Και είναι τρομακτικό να βλέπεις τη λύσσα να ρίξουν σε οποιονδήποτε πάει να διαφύγει, να ρίξουν στο βαν που μάζεψε τον τραυματία, μη ξεφύγει. Να προφασιστούν καταστάσεις ("-Yeah we had a guy shooting") και να βγάλουν αυθαίρετα συμπεράσματα ("-(Van) looks like possibly uh picking up bodies and weapons"), για να πάρουν την άδεια να πυροβολήσουν. Και μετά να θαυμάσουν από ψηλά τα αποτελέσματα της δουλειάς. Well done.
Αρκεί να μοιάζουν οι φωτογραφικές μηχανές με ΑΚ47 και RPGs, να ανέβάσεις την ένταση της φωνής και το αρχηγείο σου λέει "Engage". Μετά δεν έχεις την ευθύνη ούτε εσύ, ούτε το αρχηγείο. Πόλεμος. Και γαμώ.
