Πρόκληση: άν μπορείς, μη το δείς!

κλικ 

Ποιός μηνύει ποιόν στο κόσμο των Τηλεπικοινωνιών;

Το διάγραμμα δείχνει τις μεγαλύτερες μηνύσεις στο χώρο σήμερα, με διακεκομμένα όσες έχουν διευθετηθεί. Κόκκινο χρώμα οι εταιρείες που μειώνονται (χρηματιστηριακή αξία υποθέτω), γκρίζο όσες αυξάνονται αυτή τη στιγμή.

Ένας πόλεμος χώρου;

Βασισμένο στα διαγράμματα των Guardian Tech και NY Times. 

Απο Information is Beautiful.

Posted via email from tsapa

Insheeption

 Επισόδειο του Southpark, όπου όνειρα μέσα σε όνειρα (βλέπε: χάνω τη μπάλα Inception- σκάει μύτη ο DiCaprio πυροβολώντας) κρύβουν τη λύση του βαθύτερου εαυτού (βλέπε: έχω σύμπλεγμα της βούρτσας με τη πούτσα- απώθησα την ανάμνηση αγαπημένης βούρτσας να μου κάνει ακατονόμαστα στη παιδική ηλικία, τώρα όποτε βλέπω βούρτσα βγάζω κόμπλεξ).

 Μια εξήγηση του Inception (στη μάνα στου Stan) για τους χαζούς που δε το κατάλαβαν με τη πρώτη φόρα. Έχεις απορίες; Κλείσε τα κενά, εδώ!

Posted via email from tsapa

Εξάντας - Πουλώντας Αέρα

ΠΟΥΛΩΝΤΑΣ ΑΕΡΑ

από τον Γιώργο Αυγερόπουλο

Διάρκεια: 48 λεπτά

Πρώτη τηλεοπτική προβολή: ΤΕΤΑΡΤΗ 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2010, 22:00 - ΝΕΤ

		Είχατε ποτέ φανταστεί πως ο καθαρός αέρας μπορεί να γίνει αντικείμενο εμπορικής συναλλαγής; Κι όμως, η ικανότητα των φυτών να απορροφούν διοξείδιο του άνθρακα από την ατμόσφαιρα, σήμερα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα και να αποφέρει μεγάλα κέρδη. Μια καινούρια χρηματιστηριακή αγορά, η Αγορά του Άνθρακα, έχει ήδη γεννηθεί! Διαβάστε περισσότερα Μη χάσετε το νέο αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ του Εξάντα, την Τετάρτη 27 Οκτωβρίου στις 22:00 στη ΝΕΤ
Δείτε to trailer Δείτε ένα απόσπασμα Γνωρίστε τους πρωταγωνιστές Πείτε την άποψή σας Βρείτε μας στο Facebook

Posted via email from tsapa

Εξέταση σε 1000 μούμιες για καρκίνο

Εξέταση σε εκατοντάδες μούμιες, δείχνει ότι ο καρκίνος ουσιαστικά δεν υπήρχε στον αρχαίο κόσμο. Η μελέτη  αναμένεται να πυροδοτήσει διαμάχες, αφού δεν είναι όλη η επιστημονική κοινότητα της ιδίας άποψης.

αποσπασματα απο tvxs.gr (κλικ για πλήρες άρθρο):

"...δεν μπορεί να θεωρηθεί μια «φυσική» νόσος, με δεδομένο ότι γνωρίζει τρομακτική επέκταση μετά τη βιομηχανική επανάσταση, ιδίως μεταξύ των παιδιών, σημειώνουν οι επιστήμονες. Σήμερα πια ο καρκίνος είναι η κυριότερη αιτία θανάτου στις ανεπτυγμένες χώρες, μετά τα καρδιαγγειακά νοσήματα, με τον ένα στους τρεις ενήλικες να εκδηλώνει την επάρατο νόσο κάποια στιγμή της ζωής του."

Στον αντιποδα:

 "Σύμφωνα με πολλούς επιστήμονες, το πρόβλημα δεν είναι τόσο ότι οι άνθρωποι «πνίγονται» μέσα σε μια «θάλασσα» καρκινογόνων ουσιών, όσο ότι κάνουν λανθασμένες επιλογές σχετικά με τη ζωή τους"

όπως και αντίθετο το:

"αν εξέταζε κανείς και σήμερα τα σώματα 1.000 συγχρόνων ανθρώπων που πέθαναν πριν τα 50 τους, δεν θα έβρισκε πολλά ίχνη καρκίνου"

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά αυτο το  "ένας στους τρεις ενήλικες" και το  "«πνίγομαστε» μέσα σε μια «θάλασσα» καρκινογόνων ουσιών", κάνουν το στομάχι μου να σφίγγεται. 

Posted via email from tsapa

Το Facebook επιτρέπει download του προφίλ

"Σχεδόν έξι μήνες πριν κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί ότι το Facebook θα προχωρούσε σε αυτό το βήμα, δηλαδή την δυνατότητα download για κάθε ένα από τα 500 και πλέον εκατομμύρια προφίλ. Όταν και όποτε ο χρήστης το αποφασίσει μπορεί να κατεβάσει από το Facebook ό,τι έχει γράψει, πει και ανεβάσει στο μεγαλύτερο social network site του πλανήτη. Φωτογραφίες, status updates, video, σχόλια κλπ έρχονται στο email με την μορφή link που οδηγεί σε ένα .zip αρχείο με το περιεχόμενο του προφίλ. Από το βίντεο καταλαβαίνω ότι πρόκειται για μια στατική δομή με ένα index αρχείο και links σε όλο το περιεχόμενο του χρήστη. Πριν όμως προχωρήσει το download, το Facebook θέλει να βεβαιωθεί ότι ο χρήστης που επιθυμεί το download είναι αυτός και αυτή που λέει ότι είναι. Κωδικός και secret questions είναι μέρος της διαδικασίας που ελπίζω να εμπλουτιστεί και με κάποιο PIN στο κινητό.

Προς το παρόν η λειτουργία δεν είναι διαθέσιμη σε όλους αλλά αναμένεται πλήρες roll out τις επόμενες εβδομάδες για να έχουμε όλοι πρόσβαση στο Account > Account Settings > Download Your Information."

απο  www.pestaola.gr

Posted via email from tsapa

Μια συναυλία αλληλεγγύης στο Θέατρο Πέτρας

 Η παραπάνω εικόνα είναι από την Κυριακή 26 Σεπτέμβρη το βράδυ, στο Θέατρο Πέτρας, κατά τη διάρκειά της συναυλίας αλληλεγγύης και οικονομικής ενίσχυσης στο Σίμο Σεϊσήδη. Απο την αφίσα της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης μαθαίνουμε ότι όλα τα χρήματα είναι για ενίσχυση: 5 ευρώ είσοδος και 1,5 ευρώ μια μπύρα.
Συμμετείχαν :

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΥΛΙΚΑΚΟΣ ΚΑΙ Η "ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ"
LAST DRIVE
DEUS EX MACHINA
BMW ROCKERS 57
THE RAINDOGS
9 MM
 και ΤΖΙΜΗΣ ΠΑΝΟΥΣΗΣ

 Το Θέατρο Πέτρας, αυτό το καταπληκτικό ανοιχτό θέατρο, ήταν εντελώς γεμάτο. Ο ήχος καλός, τα ελληνικά συγκροτήματα μουσικά άρτια (όχι όμως πάντα και φωνητικά) και οι Last Drive είχαν το κάτι παραπάνω που τους έκανε να ξεχωρίζουν. Το κοινό μεν πολύ θετικό, αλλά ταυτόχρονα δυναμικό και έντονα εκδικητικό, στο κλείσιμο των Deus X Machina.

 Καταλήγοντας,  μέσα στο αντιεξουσιαστικό κλίμα της βραδιάς, ξεχώρισα μια πετυχημένη συναυλία. Κάτι τέτοιο δείχνει ότι δεν υπάρχουν μόνο τα μεγάλα συγκροτήματα τύπου U2, με τα 65 ευρώ και τη τεράστια διαφήμισή.

Μπορεί να γίνει και αλλιώς και μάλιστα χωρίς υποχωρήσεις. Σε αυτή την περίπτωση και για ένα σκοπό, τον οποίο δεν θα σχολιάσω.

Το κλείσιμο των Deus:

Και κάτι πιο Drive:

Final Kick by The Last Drive

EpsilonSigma

Είναι από τις ιστορίες που, όπως λεει πάνω-κάτω το κλισέ, δεν θα γράψει για αυτές κανένας ρεπόρτερ, καμία εφημερίδα, κανένα μπλόγκ, ούτε καν εκείνα τα στρατευμένα στην προστασία των δικαιωμάτων των στρατευμένων. Ούτε φαντάσματα έχει σε απομακρυσμένες σκοπιές, ούτε αυτοκτονεί κανείς στο τέλος, ούτε εκτελεί το λοχία του.
Με διαφορετικούς κάθε φορά πρωταγωνιστές έχει παιχτεί σίγουρα παντού, γι'αυτό ο χρόνος και ο τόπος δεν εχουν και πολυ σημασία. Ο χρόνος ούτως ή (διαζ) άλλως δεν περνάει μεσα στη μονάδα και όλες οι μονάδες είναι πάνω κάτω ίδιες.

--------------------------------

Δεκαοχτώ στα δεκαεννιά και κάτι ψιλά ο πιτσιρικάς, ειδικότητα οδηγός, xωρίς μαύρα πουκάμισα, στιβάνια και χρυσές καδένες στις εξόδους, αλλά με προφορά που δεν αφήνει καμία αμφιβολία για το Ρεθυμνιώτικο ασημί του, μετράει μέρες και μαζεύει μαύρες πέτρες για να ρίξει από τον καταπέλτη του πλοίου της γραμμης πίσω του, καθώς θα αφήνει το "κωλονήσι" με την αστυνομική ταυτότητα στην κωλότσεπη.

Aφού έφαγε την πρώτη ήττα στην κατάταξη (του έλαχε να παρουσιαστει με τα καταδρόμια στην 1 ΜΑΛ), μετατάχθηκε μετά τη βασική στο πεζικό και μετά την ειδικότητα, πρώτη μετάθεση του κλήρωσε... ας πούμε... ένα νησί του Αιγαίου... Δεύτερη και τυχερή μετάθεση, εσωτερική, στον Λόχο Στρατηγείου της ιδιας, φυσικά, νήσου. Χαλαρότερη μονάδα, χαλαρό και το κοπέλι, ΣΤΡ(ΠΖ) Μανούσος Δυσσάκης καλαμπουρτζής και φιλότιμος αν και ενίοτε ελαφρώς λουφαδόρος. Όλα καλά, "παλιός πια, τέλος η μαυρίλα καιρός ν'αράξουμε", αλλά υπολόγιζε χωρίς -όχι τον ξενοδόχο, βέβαια- αλλα τον διοικητή του λόχου, ΛΓΟΣ(ΠΖ) Αξιαγάπητος, που καλά διασταυρωμένες πληροφορίες τον θέλουν άξιωματικό ευθυνόφοβο, εκδικητικό, και χαιρέκακο. Α! Και βύσμα που βρέθηκε σε μια νύχτα απ'το πουθενά στο ΛΣ να διοικεί, βλ. να κάνει διακοπές. Πιο δρόμικοι τύποι που υπηρέτησαν υπό τας διαταγάς του τον περιγράφουν απλά ως "πούστη, μπάσταρδο, πουτάνας γιό".

Αρκούσε ένα τηλέφωνο από οποιονδήποτε ανώτερο του με ισχυρισμούς αισώπειους του στυλ "οι φαντάροι του ΛΣ εθεάθησαν να πηδάνε εξωγήινους" για να αρχίσουν οι κωδωνοκρουσίες, χωρίς ερωτήσεις και εξηγήσεις. Μοίραζε αδιακρίτως Κ&Φ, μα διακριτικά ακολουθούσαν τα τηλεφωνήματα από τα διακεκριμένα Βύσματα* των βυσμάτων** (είπαμε, ΛΣ = ανηψούδια τοπικών "παραγόντων", ψαλτάδες στον Ι.Ν. της μεραρχίας, ποδοσφαιριστές τις ομάδας του νησιού και άλλα ευτράπελα φίδια), οι ποινές ως δια μαγείας εξαφανίζονταν και ξέμενε τιμωρημένη μοναχά η τρέχουσα καμπανόφατσα για την τιμή των όπλων (και των στατιστικών στοιχείων που έφταναν ψηλά στην ιεραρχία).

Στο ρόλο λοιπόν την καμπανόφατσας ο Μανούσος μάζευε φυλακές και άδεια δεν έπαιρνε ούτε με σφαίρες. Αν και για να πουμε την αλήθεια, δεν δοκίμασε να μπει με κουμπωμένη γεμιστήρα στο γραφείο του διοικητη να του παίξει μερικές. Ίσως και να τα κατάφερνε...

Οι μέρες περνάνε, οι παραλλαγές ξεθωριάζουν, βαραίνουν τα τζόκεϋ, οι κοριοί παρελαύνουν, τα κουνούπια Νοέμβρη μήνα δεν καταλαβαίνουν Χριστό και το ΛουΣού σαν Λόχος Διερχομένων Βυσμάτων, μήνας μπαίνει - μήνας βγαινει, γεμίζει και ξανααδειάζει.
Οι υπηρεσίες φυσικά δε βγαίνουν, ο Μανουσος κάνει δρομολόγια άυπνος από το περίπολο της προηγούμενης, αλλά: "δώδεκα και σήμερα είναι πολλέεεεεες;"

Το πηλίκο αμείλικτο, δεκαεννιά φυλακές και τρεις ή τέσσερις μέρες τιμιτική μαζεμένες, που λέει ο λόγος, ώρα-ώρα.
Εβδομαδιαία αναφορά λόχου:
- ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΠΕΖΙΚΟΥ ΔΥΣΣΑΚΗΣ ΜΑΝΟΥΣΟΣ μπλα μπλα μπλα ... αδεια απολύσεως κύριε Διοικητά;
- (χαρακτηριστική ένρινη φωνή τύπου "ακκιζόμενος Βοσκοπόυλος απαγγέλει Καρυωτάκη") Κύριε Δυσσάκη, γνωρίζετε ότι υποφέρουμε απο έλλειψη προσωπικου. Δεν θα ήταν δικαιο για τους συναδέλφους σας να εκτελούν πρόσθετες υπηρεσίες για χάρη σας... (αναστεναγμούλης) Θα δω τι μπορώ να κάνω... (ελεύθερη μετάφραση: Πάρε τ'αρχίδια μου)

Ο Μανούσος που το έπιασε το υπονοούμενο, βγήκε στη γύρα για τιμητικές. Κάτι απο δώ, κάτι από'κει, κάτι από τον σύντεκνο υποδιοικητή, κάτι από ένα ανθυπολοχαγό που τον έπιασε στο φιλότιμο, κατάφερε με τα πολλά και μάζεψε δεκα μερούλες αθροιστικά, βάλε και τις άλλες τρεις-τέσσερις που κράταγε καβάτζα, άρχισε να νιώθει δειλα δειλά πολίτης. Χτυπάει την πόρτα του επιλοχάδικου, πιάνει τον επιλοχία, τον ενημερώνει, του κάνει τις προσθαφαιρέσεις και ζητά και ένα υπηρεσιακό για να πάει να κλείσει εισιτήρια. Ο επιλοχίας που το έχει ξαναδεί το έργο αρκείται σε ένα διφορούμενο, εως και δυσοίωνο, "Εγώ θα τα πάω τα αδειόχαρτα στον κύριο διοικητή, αν θα τα υπογράψει..." και αφήνει τα αποσιωποιητικά να κρέμονται στην άκρη της γλώσσας του...

Το κοπέλι θα έπρεπε κανονικά κάπου εκεί να αρχίσουν να το ζώνουν τα φίδια, αλλά φύσει υπεραισιόδοξο, ξεκλειδώνει το όπλο του, βγαίνει έξω και περιμένει την κίνηση για το απέναντι στρατόπεδο που κάνει υπηρεσία. Υπηρεσιακό δεν πήρε τελικα, αλλά...

"Δε γαμιέται... Τελευταία υπηρεσία..." και σαλτάρει στην καναδέζα....


συνεχίζεται....



*Βύσμα στη φανταρική αργκώ λέγεται (1) ο οποιοσδήποτε, απο τον υπουργό Εθνικής Άμυνας και τον παπά της ενορίας σου, μέχρι τον κολλητό του τύπου που πηδάει τη μάνα σου ή ακόμα και η ίδια η μάνα σου, αν μπορεί να κάνει ένα τηλεφώνημα κάπου και να κάνει τη ζωή σου στο στρατό καλύτερη ή ΠΟΛΥ καλύτερη. Από εκείνη τη στιγμή και μετά θεωρείσαι οτι είσαι (2)
**βυσμα

The Men Who Stare At Goats

Η ταινία  του Grant Heslov μεταφέρθηκε από  το βιβλίο του Jon Ronson το 2009. 
Πρωταγωνιστούν:

	George Clooney	...	Lyn Skip Cassady
	Ewan McGregor	...	Bob Wilton / Narrator
	Jeff Bridges	...	Bill Django
	Kevin Spacey	...	Larry Hooper
	Stephen Lang	...	Brigadier General Dean Hopgood

 Η Βίβλος με την οποία ο Bill Django έστησε το πρώτο "Τάγμα Μέντιουμ" του Στρατού υπάρχει!  Γεμάτη με τελείωτα κλισέ και χίπικο κλίμα. Ένα βιβλίο αυτο-βοήθειας για τον Αμερικάνικο στρατό που μαρέσει.
 Μόνο για φαν της ταινίας.

PDF of original First Earth Battalion manual

Σκόρπιο μυαλό, σε τάξη δύσκολα είναι, σκόρπια πόλη η Αθήνα, δύσκολο πράμα.

 Ένας χαμός συμβαίνει στο κεφάλι μου και στη πόλη. Τίποτα δε γίνεται, γίνεται και το σώσε. Μετά από πολύ προσπάθεια τα βήματα λιγοστά προς τα κάπου, όπως-όπως. Τα περισσότερα ξοδεύονται άσκοπα, κύκλοι.

 Έχουν δίκιο οι Εγγλέζοι; Τακτικοί και οργανωμένοι, βγάζουν γλώσσα, πρόσκοποι με χακί σορτσάκια. Το σκέφτομαι, τρέχω μέσα έξω στο λεκανοπέδιο, μέσα στο χάος και δημιουργώντας το. Ποια η λύση; Να κάθομαι στα αυγά μου; Εξοικονομώντας αντοχή για τα απλά και καθημερινά . Ούτε λόγος για πολύπλοκα. Ούτε λόγος και για αυτά που νόμιζα εύκολα.

  Λίγες δυνάμεις. Μέρες να τακτοποιήσω σκέψεις, κι άλλες μέρες να βγάλω αποφάσεις. Διότι, κοιτάω ένα πρόβλημα κολλάω, κουράζομαι να το κλώθω, σταματάω. Ίδια η μέρα, εύκολα μπερδεύομαι, πριν το καταλάβω τσαντίζομαι και άμα στεναχωρηθώ αλλάζω θέμα. Και επιπλέον, κάθε μέρα χρειάζομαι χρόνο να ξεσκάσω. Θέλω ώρα να φροντίσω για φαγητό, να χωνέψω, να ετοιμαστώ. Θέλω χρόνο να γυμναστώ λίγο, γιατί όταν δε το κάνω χάνω δυνάμεις. Να κοιμηθώ και μετά υποχρεώσεις. Η προσοχή μου αποσπάται, αλλά όταν κατεβάζω τα ρολά απομονώνομαι .

Και όλα τούτα για τα λίγα και τα απλά.  Σκέψεις που διαλύονται μόλις περάσει από μέσα το τρένο της πόλης.